Raporta Komita Birêvebirina Gişti Bo Kongra 18. ya KOMKARê

Mêvanên hêja,

Nunerên berketi yên KOMKARê,

Em wekî Komita Birêva Birina Giştî silavên xwe pêşkeşê we dikin û hêvîdar in, ku kongra me bibe gavek bona pêşveçûna kar û xebatên me yên demokratî û civatî.

Îsal kongra ma rastî sedsalîya nemiran Mela Mistefa Barzanî û Cegerxwîn tê. Ji ber vê yeke ji me kongra xwe pêşkeşee herdu nemirên Kurdistanê kiriye. Em li ber yadê herdu nemir carkê din qirnoş dibin û peyman nu dikin, ku ku heya gihîştina armancê wan, ku “welakete azad gelekî bextewar bû” xebat bikin.

Îsal herusa dehsalîya Qetliema Sêvasê ye. Herwekî dizanin deh sal bêre niha, li Sêvasê, komek paşverû û mêjîgirtîyên mezhebî, êriş kirine hotelek, ku têda gelek ronakbîr, nivîskar û hunermendên, ku bona Mihricana Pîr Sultan Abdal hatibûn vî bajarê. Komên êrîşker hotel dane ber agir. Encamê vê karê dijmirovi şewitandina 35 ronakbîr, nivîskar û hunermend bû. Em carkee din vê karê kirêt protesto dikin, li ber yadê qurbanên va bûyerê diltezîn qirnuş dibin.

Xwişk û birayên delal,

Kongraya rêxistinan bona raçav kirina kar û bar, bona tesbît kirina kêmasi û xalên jar yên xebatê û danina bernameyek bona paşerojê ye. Bona vê yekê em jî di raporta xwe da bi kurtî dê behsa kar û barên xwe bikin, kêmasîya xwe binîn ziman û pêşnîyarên xwe bona peşedemê peşkeşê kongra bikin.  Lê divê bê gotin, ku raporta me bi kurtî hatiye amade kirin, gelek kar û xebat, ku hatine kirin di raportê da cî negirtiye. Her usa raporta me tênê ji kar û xebata Komita Birêva Birina Giştî pêkhatiye. Têda çalakîyên liqên me, komiteyên me cî negirtiye, ku liq û komiteyên me, bi taybetî di sala 2003’an da pir çalak bûn.

Bona ku kar û xebatên me baş bêne nirxandin, divê em piçekê behsa rewşa Kurdistan, Tirkîyê û Ewropa bikin. Pişti kongra me a 17’ê jî, dewleta Tirkîyê gelek hewl da, daku bibe endama Yekitîya Ewropa (YE). Herwekî dizanin piştî civina Helsinkîyê, YE hinek merc dani pêşîya dewleta Tirkîyê û got, ku bona endambûna YE, divê Tirkîyê van mercana, ango “Prensîbên Sîyasî yên Kopenhagenê” bine cî. Bona vê armancê, him hukumeta Ecevît, him jî kabineya Erdogan gelek qanun derxistin, hinek xalên Zaqona Esasî ya Tirkîyê guhartin. Lê belê ev guhartin hemu li ser kaxizê man, di emel da hertişt wekî berê bûn, nehatine guhartin.

Me bi kar û barên xwe di vê warê da, hewl dayê, ku YE û endamên wî têbigîhinin, ku li Tirkîyê da guhartineke esasî tune ye. Me ji YE û endamên wî xwast, ku heya dewleta Tirk, bona demokrasî û çareser kirina pirsa Kurdî gavan nevêje, heya “Prensîbên Sîyasî yên Kopenhagenê” neyne cî, rê nedin ku ev dewlet bibe endamê YE. Herusa me ji wan xwast, ku bona cî be cî bûna demokrasi û çareser kirina pirsa Kurdi, zext li Tirkiyê bikin.

Ciyê ev e, ye ku bibêjin, bi cî be cî kirina “Prensibên Sîyasî yên Kopenhagenê” pirsa Kurdî çareser nabe. Pirsa Kurdî pirseki netewî ye û bi nasandina mafê çarenus va tê çareser kirin. Lê cî be cî kirina “Prensîbên Siyasi yên Kopenhagenê” rê bona çareserkirina pirsa Kurdî vedike. Bona vê yekê ji divê em bona cî be cî kirina wan prensîban kar û xebat bikin. 

Usa diyar e, gelek erk, kar û xebat di wî warî da li pêşiya me heye. Ji ber ku paş evqas guhartin, paş derxistina evqas qanun hê jî hebûna Kurdan nehatiye qebûl kirin, ziman û çanda Kurdî hê jî qedexe ye. Hê jî kovar, rojnama û pirtûkên Kurdî qedexe ne, xwedî û berpirsên rojnama û kovarên Kurdî têne dadigeh kirinê. Bi hezaran kes ji ber ku bîr û bawerîya xwe anine ziman, hatine girtin û hê jî li zindanê da ne. Gundîyên, ku di heyama şer da warê bav û kalên xwe hiştibûn û çûbûne bajarên mezin yên Tirkan, hê jî nikarin vegerine ser axa bav û kalan. Çahş û cenderme pêşîya gundîyan digrin, yên ku dixwazin vegerin gundê xwe. Meriv dikare gelek tişta duhev rêz bike, lê ne hewce ye. Wana jî nişan dide, ku li Tirkîyê guhartineka bingehîn tune ye, hêz û kesên, ku dijî guhartin in, dengê wan bilind e, deshelatdar in.

Xwişk û Birayên Dilovan,

Ji kongra 17’ê vir da, bo Kurdan tiştên herî baş, baştir û bi hêztirbûna hevkarî û yekîtîya hêzên Kurdistanî bû. Li Kurdistana Başur, bi hêzbûna proseya aşitî di nava PDK û YNK’ê da, yekxistina Parlamanê Kurdistan û biryara yekxistina hukumetê Kurdistanê, dilê hemû Kurd şad, yên neyaran jî reş kir. Îro temamîya xakê Kurdistana Başur azad e û di destê Kurdan da ye, bê guman para van gavên aşîtî di vê da  gelek e, yekitî, hevxabatî û hemahengîya herdu hêzên mezin, di warê navnetewî û heremî da him prestîja Kurdan bilind kiriye, him jî bawerîyeka xurt daye gelê Kurd.

Li Kurdistana Bakûr jî di warê yekitî û hevxebatîyê da gavên girîng hatin avêtin. Partîyeka pir rengî û pir dengî a legal HAKPAR hate damezrandin. Ronakbîr, nivîskar, hunermendên Kurd, li gelek welatên Ewropa hatin bahev û “İnsîyatîfa Kurd” avakirin. Paşê, “İnsîyatîfa Kurd”, ku li gelek welatên Ewropa hatibûn damezrandin, hatin ba hev û “İnsiyatîfa Kurd li Ewropa-İNSİYATİF” pêkanîn.

Rêxistinên demokratîk û civakîyên Kurd, ku li gelek welatên Ewropa kar û xebat dikin, hatin bahev û Koordînasyona Demokratîk a Kurdên Ewropa (DEM-KURD) avakirin. Paşê jî Platforma Neteweyî ya Kurdistan, (PNK-Bakur) ku jî rêxistinên sîyasî pêkhatîyê, İNSİYATİF û DEM-KURD bi hevra Platforma Kurdên Ewropa-PLATFORMê avakirin.

Pêkhatina van yekitî û havkarîyê, çoş û heyecaneke mezin xiste nava gel, dilê welatparêzên Kurd şa bûn. Lê belê herku çû, ev çoş û heyecan hedî hedî sar bû. Ji ber ku PLATFORM qasê pêwîst çalak nebû, nebûye bersîva hewce û daxwaza xebatê. 

Bi bawerîya me, hemu endamên PLATFORMê bi dilsozanê bona cî be cî kirina armanc û prensîbên PLATFORMê divê kar û xebat bikin. Em wekî KOMKAR; ku endameke çalak a PLATFORM in, careke din dîyar dikin,.ku amade ne bona karê hevbeş di bin sîya PLATFORMê da.

Bê guman, di serdema nava du kongra da, bona Kurdan, tîştê herî baş û girîng, rûxandina rejîma Saddam bû ji alîyê Amerîka û hevpeymanên wî. Bi rûxandina rejîma Seddam, gelên İraqê ji zilm û zordarîya diktatorî xilas bûn, Kerkük, Musul, Xenîqîn û bajar û bajarokên din yên Kurdistanê ketin destê Kurdan. Ku ev yeka xweşî û şadimanî xiste dilê hemû Kurdan..

Lê belê, dagirkerên Kurdistanê, li pêş hemu jî dewleta Tirkîyê ji vê yêka ecîz bûn. Bi hemû hêz û teqatê xwe va, bi gelek dek û dolavê hewl dan ku destkevtîyên Kurdistana Başûrê ji holê rakin, hewl û xebatê wan di vî warî da her berdewam e jî. Dagirkerên Kurdistanê, bi çêkirina dubendîyê di nava gel da, kuştina merîvên bi nav û bang, danîna bombe li kuçe û bazaran ve dixwazin li Kurdistana Başûrê alozî û ne aramî çêkin. Ku bi xweşîyê ve dijminên dagirker heya niha negihîştiye armanca xwe, ger yekitî û hevbawerî di nava hêzên Kurda her berdewam bin, cîgîrtir bin, wê negîhijin armancên xwe yên kîrêt û çepel.

Hevalên dilsoz,

Li Elmanya, ku em têda dîjin, hukumet hê jî me wekî grubekî koçer an jî mihacir qabul nake, li pasaporta me dinhêre û dibêje “hun Tirk  in an Fars in an jî Ereb in.” Dewleta Elman ne tenê hebûna me ya netewî qebul nake, her usa mafên çandî, sosyalî, ku daye koçerên din, bo me nedaye û pêgirtîye jî nede.  Bona vê yekê,divê dema pêşîyê jî em bi destxistina van mafan kar û xebat bikin, ku herwekî agadar in KOMKAR ji bona van mafên çandî û sosyalî wekî dersê zimanê Kurdî, radyo û televîzyonê da bernameyên Kurdî, ravejgerîya Kurdî û hwd. gelek kar û xebat kiriye.

Hukumeta Elman ne tenê hebûna me qebul nake, her usa bona parastina berjewendîyên xwe, alîkarîya dewletên dagirker dike. Helwesta hukumeta Elman derbareyê İraqê vê yekê baş nişan dide. Elmanya, bona berjewendîya xwe, piştgirîya rejîma Saddam kir, li hemberê  şerê hevpeymanan sekini, bê evê, ku alternatîfek bona azadîya gelên İraqê û demokratîze kirina vî welatî nîşan bide. Helwesta dewleta Elman heya niha jî nehatiye gorîn, ew naxwaze li Rojhilata Navîn sinor, statatuko werin xirab kirinê.

Van tiştan hemû nişan didin, ku xebat bona qebulkirina hebûna Kurd, bona bi dest xistina mafên çandî û sosyalî, bona damezradina lobîya Kurdî, ku paş azad bûna Kurdistana Başûr îro gelek hewce ye, dê rojêva me da hebin. Em li ber huzura we îlan dikin, ku bona van armancan amade ne, ligel hemu sazî û şexsîyetên Kurd kar û xebat bikin.

Gelî mevanên hêja, hevalên delal,

Me bi kurtî rewşa Tirkîyê, Kurdistan û Elmanya anî zîman, ku tesîra van li ser kar û xebata me da gelek bûn. Em dikarin bêjin, ku rojeva xebata me ji alîyê vê rewşê hatiye tayîn kirin. Em dizanin, ku KOMKAR sazîyeke koçerî ye, mihacîrî ye, divê berî her tiştî bona pirs û pirsgirekên koçerî mijul be. Lê bûyer û rudavên Kurdistan, Tirkîyê û navçe usa kirin, ku em mecbur man berê xwe bidine Kurdistanê. Usa xuya ye, ku peeşedemê jî wê usa be, emê dîsa giranîya xwe bidin karên piştgîrî bi tekoşîna rîzgarîya Kurdistanê. Em carekê din, li ber huzura we îlan dikin, ku bona piştgirîya xebata rizgarîya Kurdistanê, amade ne ligel hemû sazî û welatparêz Kurd hevkarî bikin, ku dema borî me ligel gelek ronakbîr, hunermend, nivîskar û hwd.kar kir. Em spasê wan camêran dikin û bi hevkarîya wan serbilind in.

Kar û barên me yên du salên borî 

Me destpêka raporta xwe jî got, em bi kurtî behsa kar û barên me yên giring bikin.

1-Kampanya Bona Zimanê Zikmakî

Li dawîya sala 2001’ê, li hinek zanîngehên Tirkîyê da, xwendekarên Kurd ser lê birêvabirên zanîngehê dan û ji wan xwastin, ku dersê Kurdî bê dayîn. Bersiva dewlet û karbidestên zaningehan, girtin, lêdan, nefî kirin û betal kirina mafê xwendinê bûn. Me jî bona piştgirîya xwendekarên Kurd kampanyayeka navnetewî amade kir. Nameyek, ku bona Serokkomarê Tirkiyê, Serokvezîrê Tirkîyê û Serokê Parlamena Tirkîyê ji alîyê nîvîskar û lêger M. Emîn Bozarslan, legerê Hollandî Martîn van Buruînsen, pisporê zimanê Danimarkî S. Kangas, dosta Kurd Banu D. Mîtterand, Serokê KOMKAR F. Tîmar û hunermendê bi nav û deng Şivan Perwer ve hatiye nivîsin, me şande bi hezeran sazî, reexistin û kêsên bi nav û bang. Di nameyê da hatiye xwastin, ku zilm û zordarî li ser ziman û çanda Kurdî da nemîne, xwendekaran, ku hatina girtin, azad bin û hwd. Me biryar dabû, ku paş berhevkirina îmzayan, emê heyeteke pêkbînin û bi vê heyetê îmzayên berhevkirî bîşeynin cîyê pêwîst. Me ser pêşnîyara rêxistinên dost gelek caran şandina heyet  tehîr kir. Destpêkê da kampanya dengekî baş veda, lê herku dirêj dibû, tesîra wî jî kêm dibû. Di netîce da me bêtirî 500 îmzayên sazî, kes, nivîskar û hwd. yên bi nav û bang, ligel nameyeka kurt şande cîyê pêwîst.

2- Konferansa Zimanê Kurdî

Me di roja 28-29’ê meha îlonê a sala 2002’an da li bajarê Kölnê, konferanseka zanistî bi navê “Konferansa Zimanê Kurdî” amade kir. M. Emîn Bozarslan, Serokê PENA KURD Zerdeşt Haco, Serdar Barak, Dr. İlhan Kizilhan û Sertaç Bucak, ku heryek di warê xwe da pispor in, wekî gotorvan beşdarê konferansê bûn. Konferansa me dengekî xurt veda. Dokumentên konferansê bo çapê amade ye. Emê van rojan çap û belav bikin.

1-Şahîyên NEWROZê

Herwekî dizanin eva se sal in, ku Newroz ji alîyê HEVKARÎ, ku ji rêxistina sîyasîyên  herçar parçeyên Kurdistanê pêkhatiye, tê piroz kirin. Me tenê amadekirina şeva Newrozan da alîkarîya HEVKARÎyee kir.

2- Kampanyayê “Xweyî li hunermendê xwe derkeve”

Hinek Apocî, di 15.03.2003’ê da li Berlînê, erîşê şeva Newrozê kirin, tembura hunermendê Kurd Şivan perwer şikandin. Li ser vê buuyerê me kampanyayek bi navê “Xweyî li hunermendê xwe derkeve” amade kir. Me bangavazek  bi Tîrkî û Kurdî nivîsî û şande gelek kes, sazî, reexîstin û kesan. Me têda behsa bûyera Berlînê kir û ji wan xwast, ku bi şandina e-mail û faks û name xweyî li Şivan Perwer derkevin. Bangavazê me di bîrûrayê Kurdî da dengeke baş vede.

Kampanyayê Piştgirîya Kurdistana Başur

 Gava prosesa aşîtîya di nava PDK û YNK’ê da ber bi pêş çû, herdu hêzên sereke biryar dan, ku yek parlaman û yek hukumet hebe û gava parlamana hevbeş li Hewlerê vebû, me jî bi alîkarîya hinek ronakbîr û nîvîskar kampanyayek bona piştgîrîya vê prosese amade kir. Nameyek, ku ji alîyê nivîskar û lêger M. Emîn Bozarslan,  Malmisanij (nivîskar), Munzur Çem (nivîskar), Yilmaz Çamlibel (nivîskar û serokê berê DBP), Serokê PENA KURD Zerdeşt Haco, Serokê Federasyona Kurd li Swêde Keya İzol, Sorokê KOMKAR Fettah Tîmar, nivîskar û serokê berê a Beledîyeyê Geverê Necdet Buldan, nivîskar û endamê berê a Parlemena Tirkîyê Mahmut Kilinç uu Eskeree Boyiik (şair) ve hatiye amade kirin, me şande gelek nîvîskar, parêzger, mamosta, hunermend doktor û hwd. Me ji wan xwast, ku ew jî vee nama îmze bikin. Di heyameke gelek kurt da (15-20 rojan) me nêzikê 150 îmze berhev kir û ligel nameka kurt şande serokên herdu rêxistin. Ev çalakîya me jî dengekî baş veda.

 Merasîma Xelatên Spasguzarîyê

 Li ser peşnîyara endamek me di Kongra me ya 17‘an da, me biryar da, ku hersal bo ronakbîr, hunermend, lêger û nivîskarên Kurd, ku bona pêşveçûna ziman, edebîyat, muzîk û çanda  Kurdî, bona geşbûna kurdolojîyê kar û xebat kirine û berhem afirandine, plaketeke spasguzarîyê bidin. Cara ewîl me, di sala 2001’ê da bo M. Emîn Bozarslan, di sala 2002’an da bo Malmisanij, Mehmet Bayrak, Haşîm Saydan û Şivan Perwer, di sala 2003’an jî bo Munzur Çem, Dilşad Saîd, Şakro Xido, Eskerê Boyîk û Hasret Gultekîn, bona kar û xebatên wan plaket dan. Van çalakîyên me jî dengekî baş veda di bîrûrayê Kurdî da.

Pêşangehên Pirtukan

Di sala 2001 û 2002’an da ligel Weşanxana Deng beşdarî Peşengeha Pirtuka Newnetewî li Frankfurtê bûn.

Me di sala 2003’an da jî li bajarê Kolnê, “Cegerxwîn, Yekemîn Pêşangeha Pirtuka Kurdî” amade kir. Ji bona sedsalîya helbestvanê nemîr Cegerxwîn, me navê wî lî pêşangehê kir. Nezîkî 20 weşanxaneyên Kurdî têda beşdar bûn. Di vekirina peşengehê da serokê me, Serokê PENA KURD Zerdeşt Haco, Serokê HAKPARê A. Melîk Firat û xweyîyê Weşanxana Apecê Alî Cîftcî axaftin. Di heyama pêşangehê da nivîskaran Eskerê Boyîk, Husen Habeş û Nazîf Telek ligel xwendevanên xwe sohbet kirin.

Cîgîrê Konsolê Tirkîyê li Kolnee, nameyek nivisî bû bo karbidestên sazîyeka Elman, ku me di xanîya wan da pêşengeh amade kiribû. Ji wan xwastibû, ku kî û kîjan weşanxane beşdarê pêşangehê dibin. Li ser vê nameyê, me bi Kurdî, Tirkî û Elmanî belovokek derxist û ji bîrûrayê giştî xwast, ku piştgirîya me bikin, dengê xwe li dijî xwesteka Tirkîyê bilind bikin, ku dixwaze pêşî lê vekirina pêşangehê bigre. Gelek ronakbîr, sazî û sexsîyetên Kurd, Tirk û Elman, bi şandina name, faks û e-mail piştgirîya me kirin. Hinek ji wan wekî nivîskaran Laleş Qaso, Firat Cewherî, Zinarê Xamo, berpirsê SARA Cano Goran û xweyîya Apecê Alî Cîftcî ji Swedê hatin beşdarê pêşangehê bûn. Em spasê van can û canikan dikin, ku piştgirîya me kirine.

Festîvala Yeka a Jinên Kurd

KOMJIN, KOMKAR, Hevaltî-Bottrop, İKV-Wuppertal bi hevra, di 20-21-22’ê meha Hezîranê ya sala 2003’ Festîva Yeka a Jinên Kurd amade kirin. Festîval li jêr navê “Teda û zordarî li ser jinên Kurd” hate çêkirin. Di heyama festîvalê da panelan li ser babetên festîvalê hatin çêkirin, hunermendên jin wekî Evîn û Fatê hunerê pêşkeş kirin, tabloya Bilge Acar hatin nişan dan û Bilge Acar li ser pirtûkên xwe ligel xwendevanan sahbet kir. Divê bê gotin, ku him amede kirinê û him jî birêbirinê da piranîya kar ji alîyê jinan ve hat kirin. Bi bawerîya me festîval çalakîyeka serketî bûn. Em nameyek şande KOMJÎNê, paş pirozkirinê, ji wan xwast, ku festîval hersal were çêkirin.

Çalakîyên Bruksel û Kolnê

Waxta, ku dewleta Tirk gefa dagirkirina Kurdistana Başûrê xwar,  Kurdan, ku li Ewropa dîjin, bona parastina deskevtîyên Kurdistana Başur rabûne ser pîyan û seranserî Ewropa dijî Dewleta Tirk xwepêşandan çêkirin. Me jî ligel KOMEL û Hevaltî-Koln, di 1’ê adara sala 2003’ê da, li Kolnê, li ber Dêra Domê xwepêşandan çêkir. Herçende çalakî bi lêz û bez hatibû amade kirin, lê dîsan jî ji herçar parçeyên Kurdistanê bêtiri hezar kes beşdarê xwepêşandanê bûn û nerazibûna xwe dijî xwasteka kîrêt û çepelê Tirkîyê anin ziman.

Her usa me alîkarîyeka xurt da xwepêşandana Brukselê, ku dîsa protesto kirina helwasta Tirkîye derbareyê Kurdistana Başur, di 8’ê adarê a sala 2003’ê, li Brukselê, li ber xanîya YE, ji alîyê hêzên Kurdistanê va hatibû amade kirin. Organîze kirin û karê teknîkî ya vê çalakî li ser milê me bû, me her usa bona, ku Kurd beşdarê vê çalakî bin, kar û xebat kir. Nêzikî 10 hezar Kurd ji gelek welatên Ewropa beşdar bûn bi çoş û heyecanê va xweyî li deskevtîyên Başur derketin.

Ku, rejîma diktator û xwînrija Saddam hilweşî, Kurd li seranserî Ewropa derketin kuçe û kolanan, xweşî û şadimanîya xwe dîyar kirin. Me jî dîsa ligel KOMEL û Hevaltî Koln, li Kolnê, şayîyek amade kir, beşdarên şayîyê, li ber dahol û zurne,  govend girtin û şabûna xwe nîşan dan.

Damezrandina DEM-KURD

Kar û xebatek, ku me gelek wext daye, damezrandina Koordînasyona Demokratîk a Kurdên Ewropa (DEM-KURD) bû. Paş 4 civînên giştî, paş şandina nameyên bê hesab, koordînasyonek di nava rêxistinên demokratîk yên Kurd li Ewropa ava bû.

Cîyê eve ye ku em li ber yadê hevalên me yên xort û têgihîştî, nunerên KOMKAR-İngîltere serdar û Vedat qirnoş bin, ku bona beşdarbûna cîvîna Wuppertalê hatibûne Elmanya, di reka vegerê da, li Belçikayê, trompelê van veldigere û herdu canfîdayên Kurdistan canê xwe ji dest didin.

Me pêşnîyar kir, ku kar û çalakîyên, ku me li jorê behsa van kir û ya hineka din, bila liqa DEM-KURD a Elmanya bike. Liqa Elmanya peşnîyarên me jî pejirand, lê pir mixabin gavên pêwîst bona cî be cî kirina biryarê xwe neavêt. Ji ber vê yekê jî em mecbûr man, ku bi serê van çalakîyan bikin.

Em vira bangê hemu endamên DEM-KURD Liqa Elmanya dikin û dibêjin werin em destê xwe bidin hev, bi hevra bona cî be cî kirina armanc û daxwaza DEM-KURDê kar bikin.

Hinek kar û xebatên me yên din

Hinek kar û xebatên me yên din bi kurtî usa ne:

- Amadekirina semîneran li gelek komel û komîteyên me li ser babatên wek: Kurd û Kurdistan, di Ensiklopedîya Yeka a Tirkî da; Zimanê Zikmakî û Tesîra wî Li ser  Pênasa Neteweyî û Kesayetî; Kemalîzm; Êzdiyatî;  Şerê Îraqê û Berhemên wî; Di 80 Salîya pêymana Lozanê da: Li lozanê Heya YE Pirsa Kurdan”. Ger alîkarîya gelek dilsojên Kurd û Kurdistan nebaya, pêkanîna van semîner û konferansan gelek dijwar bû. Em carekî din, li ber huzura we spasê xwe pêşkeşe yekoyek van kesana dikin, ku alîkarîya me kirine.

- Serokê me beşdarê civîneka navnetewî, bû ku ji alîyê PDS ve li ser babeta Yekitîya Ewropa û Tirkîyê hatibû amade kirin, di axaftina xwe da bîr û bawerîya me li ser vê babetê anî ziman.

- SPD, bona vergirtina bîr û bawerîya Kurdên Elmanya  li ser Şerê İraqê, du civîn çêkir, Endameka Komîta Birêva birina Gişti Ciller beşdarê herdu civînê bû, dosyayek, ku têda daxwaza Kurdan hebû, peşkeşê SPDê kir.

Em an beşdarê gelek şayî û serxweşîya bûn, an jî peyam şand.